Άλλος ένας άγνωστος στους περισσότερους Ναός μα με τόσο μεγάλη ιστορία!
Χτίστηκε το 1892 με τα πενιχρά χρήματα των μεταλλωρύχων της περιοχής.
Μάλιστα, στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχαν τα χρυσορυχεία της Αττικής της εποχής του Περικλή!
Ακόμα και σήμερα, με τις θυσίες των κατοίκων ο Ναός αυτός διατηρείται και συνεχώς βελτιώνεται.
Ο παλιός αυτός Ναός του 1892 έχει πραγματικά αναβαθμιστεί μετά την αγιογράφησή του. Το συγκεκριμένο αγιογραφικό πρόγραμμα, που χαρακτηρίζεται από συνοχή, σωστή δομή και έμφαση στη φωτεινότητα των χρωμάτων, μπόρεσε να καλύψει την έλλειψη αρχιτεκτονικού σχεδίου, που τον καθιστούσε ουδέτερο, αλλά και τις εκτεταμένες φθορές και ατέλειες στους τοίχους (π.χ. ανώμαλες επιφάνειες), που επιδιορθώθηκαν ή καλύφθηκαν πλήρως.
Η ζώνη των όρθιων αγίων, δίνει την αίσθηση του ύψους. Οι Άγιοι ξεκινούν από ύψος περίπου 1,5μ., γεγονός που τους καθιστά έτσι κι αλλιώς επιβλητικούς. Επιπλέον, οι σωστοί τόνοι των χρωμάτων, η εκφραστικότητά τους και η μελετημένη απόσταση μεταξύ τους, δημιουργούν ένα αίσθημα εφορίας και ύψωσης στον πιστό.
O Άγιος Χριστόφορος, προστάτης των οδηγών, εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό. Στο χέρι του κρατάει ραβδί που έχει βλαστήσει, συμβολίζοντας το θαύμα που έγινε όταν κατ εντολή του Χριστού φύτεψε το ραβδί του.
Ο Άγιος Θεόδωρος, πάνοπλος με ασπίδα, δόρυ, σπαθί και τόξο, εικονίζεται με λαμπρά χρώματα και κάθε λεπτομέρεια στην πανοπλία της εποχής που έζησε. Ο άγιος αυτός στην βυζαντινή αγιογραφία εικονίζεται με τρεις διαφορετικούς τρόπους. Είτε όρθιος με στρατιωτική στολή (μόνος ή δίπλα στον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη), είτε αντιμετωπίζοντας ένα φίδι-δράκο είτε μαζί με τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη πάνω σε άλογα.
Η ζώνη με τα κάθετα μπούστα των αγίων, επιλέχθηκε ώστε να υπάρχει συνέχεια με τη ζώνη των όρθιων αγίων και ταυτόχρονα να διακόπτεται η μονοτονία της κάθε πλευράς. Μια επίπεδη επιφάνεια θέλει πάρα πολύ προσοχή στην αγιογράφηση της, γιατί εύκολα μπορεί να υποπέσει κανείς σε δύο κύρια λάθη. Είτε να την αγιογραφήσει υπερβολικά, επειδή υπάρχει διαθέσιμος χώρος για εκτεταμένη αγιογράφηση, οπότε να διαταραχθεί η ισορροπία του χώρου και να δημιουργηθεί μια αίσθηση πίεσης και συρρίκνωσης του χώρου, είτε να χρησιμοποιήσει εναλλακτικά σχέδια, προκειμένου να δώσει αίσθηση ελευθερίας και ευρύτητας του χώρου, οπότε να καταφύγει σε μη βυζαντινά πρότυπα, όπως για παράδειγμα έναστρους ουρανούς κλπ.
Ο Άγιος Θεμιστοκλής, στη δεύτερη σειρά αγίων απεικονιζόμενων σε μπούστα πάνω από τους ορθίους Αγίους. Η ζώνη αυτή, παρότι είναι πάνω από τους ορθίους Αγίους, έχει σαν φόντο και πράσινο, που συμβολίζει την γή, και γαλάζιο που συμβολίζει τον ουράνιο κόσμο, καθώς οι άγιοι είναι πάντα μεταξύ ουρανού και γής, εκτός τόπου και χρόνου.
Οι μορφές στην σειρά των ορθίων αγίων χαρακτηρίζονται από μια εκφραστική κινητικότητα, που δανείζεται στοιχεία από τα Ελληνικά έργα της κλασσικής αρχαιότητας και του χρυσού αιώνα του Περικλή. Οι μορφές, πάντα ήπιες και στοχαστικές, υψώνουν τα χέρια ευλογόντας ή κρατώντας επιγραφές σχετικές με την ζωή τους, δημιουργώντας ένα σύνολο όπου η κάθε μορφή συμπληρώνει την άλλη, χωρίς να χάνεται η επαφή με τον θεατή.
Ο Άγιος Αντώνιος, κρατάει ειλητάριο, από την σειρά των ορθίων αγίων.
Άποψη από τον Βόρειο Τοίχο. Η μονότονη παραλληλόγραμμη επιφάνεια έχει πλέον μετά την αγιογράφηση πάρει διαφορετικό ρόλο διακοσμημένη με αγίους και μπούστα στην ίδια κλίμακα με τα στηθάρια του ταβανιού.
Ο Μεγαλομάρτυρας Δημήτριος, σε μεγαλοπρεπή στάση, ατενίζει τον πιστό με στοχαστικό βλέμα
Η έξοχη αυτή ζωγραφική αποκαλύπτει το νεότατο της ηλικίας του Αγίου, ενώ παράλληλα του προσδίδει ένα μοναδικά στοχαστικό ύφος.
Η Αγία Αικατερίνη είναι ένα ακόμα δείγμα όπου η επιμονή στην λεπτομέρεια συνοδεύεται από άριστες χρωματικές επιλογές δημιουργώντας ένα σύνολο επιβλητικό και αισιόδοξο.
Ο Άγιος Μηνάς, ένας ακόμα στρατιώτης του Ρωμαϊκού στρατού δέχτηκε την Θεία χάρη κα ι έγινε στρατιώτης του Χριστού. Εδώ εικονίζεται όπως όλοι οι στρατιώτες άγιοι με τα όπλα και την στολή του.
Η αναπαράσταση αυτή του Αγίου Φανουρίου όπως και όλες στην σύγχρονη βυζαντινή ζωγραφική βασίζονται στην εικόνα του αγίου που τυχαία βρέθηκε τον 14ο αιώνα μ.Χ. στα ερείπια αρχαίου ναού στη Ρόδο. Στην εικόνα εκείνη, ο Άγιος παριστανόταν σαν νεαρός στρατιώτης, κρατώντας στο δεξιό του χέρι σταυρό, πάνω στον όποιο υπήρχε λαμπάδα αναμμένη, γύρω δε από την εικόνα τα 12 μαρτύρια του.
Η οροφή του Ναού είναι επίπεδη με ένα πολύ μικρό τρούλο (που ήταν ήδη αγιογραφημένος).
Χρειάστηκε, λοιπόν, να γίνει ιδιαίτερη μελέτη, ώστε η επιφάνεια να χωριστεί σε θεματολογικές ενότητες (για να αγιογραφηθεί σωστά) και ταυτόχρονα να "αναδειχθεί" ο συνολικός χώρος
Το ταβάνι είναι χωρισμένο σε τετράδες στηθαρίων, αγίων δηλαδή ζωγραφισμένων σε κυκλική επιφάνεια, μέσα σε γαλάζιο φόντο. Εδώ ο Άγιος Γεώργιος Κύπρου, φοράει την χαρακτηριστική ενδυμασία του τόπου και χρόνου που έζησε.
Στην φωτογραφία αυτή μπορούμε να θαυμάσουμε την επιμονή στην λεπτομέρεια και το μεράκι που διακατέχει την ζωγραφική αυτή. Η διακόσμηση του καπέλου, όσο και οι λεπτομέρειες των προσώπων σχηματίζονται από λεπτεπίλεπτες πινελιές με ακρίβεια τοποθετημένες.
Η Αγία Παρασκευή εικονίζεται με το ένα χέρι ανοιχτό και το άλλο να κρατάει σταθερά το σταυρό, σύμβολο της αποδοχής της θυσίας για το Χριστό, εικονίζεται με λαμπρά χρώματα και αποφασιστικό πνευματικό ύφος. Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου (138 - 160 μ.Χ.). Αφού ανέπτυξε πλούσια ιεραποστολική δραστηριότητα στην Ρώμη, και τελικά έδωσε πίσω το φώς στο διώκτη των Χριστιανών Αντώνιο με θαυματουργό τρόπο, ήρθε στην Ελλάδα όπου και μαρτύρησε.
Ο Άγιος Νέστορας ήταν πολύ νέος στην ηλικία, ωραίος στην όψη και γνώριμος του Αγίου και ενδόξου Δημητρίου. Εδώ εικονίζεται με την στρατιωτική του εξάρτηση και το ξίφος στο χέρι, συμβολίζοντας την νίκη του κατά του ειδωλολάτρη Λυαίου.
Λεπτομέρεια από το στηθάριο της Οσίας Όλγας, όπου φαίνεται το μοναχικό της σχήμα.
Λεπτομέρεια από το κεφάλι της Οσίας Όλγας.
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, τοποθετείται πάντα στην Ανατολική πλευρά του Τρούλου. Εδώ εικονίζεται να γράφει τις πρώτες λέξεις από το Θεόπνευστο κείμενο της Αποκάλυψης.
Λεπτομέρεια από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπου διακρίνεται το στοχαστικό και πνευματικό ταυτόχρονα ύφος του, καθώς γράφει τις πρώτες λέξεις. Εδώ η έκφραση αποδίδεται με συγκρατημένα, αισιόδοξα χρώματα και διαφάνειες στα χρώματα αντάξιες των παλιών τοιχογραφιών της τεχνικής του φρέσκο.
Γύρω από τον μικρό τρούλο εικονίζονται Προφήτες και Ευαγγελιστές. Εδώ εικονίζεται ο προφήτης Ζαχαρίας, που προφήτευσε την είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ την Κυριακή των Βαΐων, και το ποσό που πλήρωσαν οι Αρχιερείς στον Ιούδα σαν τίμημα για την προδοσία του Διδασκάλου.
Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, μαζί με τον Ιωάννη, ζωγραφίζονται πάντα στη ανατολική πλευρά του τρούλου. Εδώ γέρνει το κεφάλι του καθώς σηκώνει απαλά το χαρτί που γράφει τις πρώτες λέξεις από το Ευαγγέλιο του.
Λεπτομέρεια από τον Ευαγγελιστή Ματθαίο. Εδώ εμπνευστήκαμε από ένα έργο του 15ου αιώνα και δανειστήκαμε στοιχεία για να δημιουργήσουμε με την δική μας μοναδική σφραγίδα το εκφραστικό πρόσωπο του Ευαγγελιστή.
Ο Προφήτης Ηλίας θεωρείται από τους μεγαλύτερους προφήτες της παλαιάς διαθήκης.
Λεπτομέρεια από τον Ευαγγελιστή Μάρκο, όπου μπορούμε να θαυμάσουμε την τελειότητα στις λεπτομέρειες των χεριών και του προσώπου.
Ο Άγιος Μάρκος, εικονίζεται την στιγμή που ξύνει τη γραφίδα του με ένα μαχαίρι, για να γράψει το Ευαγγέλιο του. Είναι συνηθισμένο στην βυζαντινή ζωγραφική, να αναπαριστώνται οι Ευαγγελιστές σε στιγμές σχετικές με τον συγγραφικό τους βίο, π.χ. να ξύνουν γραφίδες, να γράφουν, ή να βιβλιοδετούν.
Ο προφήτης Μαλαχίας εικονίζεται όμορφος και μεγαλοπρεπής, με φωτεινά ισορροπημένα χρώματα διότι κατά την παράδοση η όλη σωματική του εμφάνιση είχε τέλεια αρμονία και μεγαλοπρέπεια. Στο χέρι κρατάει ειλητάριο που αναγράφει την προφητεία του για τον ερχομό του Ιωάννη του Προδρόμου.
Λόγω της αρμονικής εμφάνισης του, της ενάρετης ζωής του καθώς και για το γεγονός οτι όσα προφήτευε, αμέσως τα επιβεβαίωνε στο λαό θείος άγγελος, ονομάστηκε Μαλαχίας που σημαίνει Άγγελος.
Λεπτομέρεια από τον Ευαγγελιστή Λουκά, όπου μπορούμε να διακρίνουμε την έκφραση περισυλλογής που τόσο όμορφα έχει αποδοθεί στο πρόσωπο, την στιγμή που υψώνει το χέρι, πριν ξεκινήσει να γράφει το Ευαγγέλιο του.
Ο Ευαγγελιστής Λουκάς, σε μια στιγμή περισυλλογής, συμπληρώνει την τετράδα των Ευαγγελιστών. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς ήταν γιατρός στο επάγγελμα, και ο πρώτος Αγιογράφος. Σε αυτόν αποδίδονται οι πρώτες εικόνες της Θεοτόκου με τον Ιησού Χριστό βρέφος στην αγκαλιά της, καθώς και αυτές των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Ο Προφήτης Ησαΐας, ντυμένος με χιτώνες που υποδηλώνουν την ευγενή καταγωγή του, υψώνει το κεφάλι φωτιζόμενος από το Πανάγιο Πνεύμα για να προαναγγείλει την εκ Παρθένου γέννηση του Χριστού.
O Νεομάρτυρας Ιωάννης εκ Μονεμβασίας είναι ένας Άγιος που μαρτύρησε το 1773 και για το λόγο αυτό φοράει την παραδοσιακή ενδυμασία. Το πρόσωπό του, φωτεινό και λείο, μαρτυρά το νεαρό της ηλικίας του αλλά και το φωτεινό πνεύμα που τον διακατέχει.
Άποψη από το Δυτικό τοίχο
Ο Άγιος Παντελεήμων ο Ανάργυρος. Οι Άγιοι Ανάργυροι ήταν γιατροί της εποχής που θεράπευαν τον κόσμο άνευ αμοιβής, και για το λόγο αυτό ονομάζονται ανάργυροι. Όλοι οι Ανάργυροι εικονίζονται κρατώντας κουτί με φάρμακα ή και λαβίδα όπως στην απεικόνιση αυτή κρατάει ο Πανταλεήμων.
Λεπτομέρεια από το κεφάλι της Αγίας Ελένης της Μυροφόρου. Το πραγματικό μέγεθος του κεφαλιού αυτού είναι 20 cm, αλλά οι πινελιές πρέπει να έχουν το σωστό μέγεθος και την κατάλληλη χρωματική αντίθεση για να φαίνονται ζωντανά και ανάγλυφα από την απόσταση των 4 μέτρων που βρίσκεται το κεφάλι του θεατή.
Άγιοι Ιεράρχες στο Βόρειο τοίχο, με τις χαρακτηριστικές ιερατικές ενδυμασίες.
Λεπτομέρεια από το πρόσωπο του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης
Ο Άρχων Μιχαήλ, φύλακας της Νότιας εισόδου του Ναού.
Η ζωγραφική του Αρχαγγέλου Μιχαήλ περιέχει θαυμάσιες λεπτομέρειες στην πανοπλία, όσο και την σφαίρα που κρατάει ο Αρχάγγελος.
Λεπτομέρεια από το κεφάλι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ
Προηγούμενη 
Επόμενη
